خانومی از تمام خاطره های خوبشان سینما رفتن ها و کافه هایی که قدم به قدم با هم رفته بودند صحبت می‌کرد، از تمام سال هایی که صرف این رابطه کرده بود و بعد از این سالها، تازه متوجه شده بود کسی که حالا میشناسه آدم دیگه ای ۱۸۰ درجه با آدمی که سابق می‌شناخت فرق کرده… اما هرچی بیشتر می گذشت بیشتر تلاش می‌کرد که رابطه شون رو حفظ کنه، تا اون آدم رو از دست نده می گفت من کلی وقت پای این رابطه تلف کردم ولش کنم بره!؟ زندگیمو پاش گذاشتم بره؟!

این خانوم حق داشت برای هیچکس آسون نیست یک رابطه طولانی مدت رو رها کنه یا تصمیم بگیره که تمامش کنه. واقعاً گرفتن همچین تصمیمی سخته، بالاخره هزار و یک خاطره با هم داشتند… اما از طرفی لازمه این موضوع را هم ببینیم که هر رابطه فرصتی برای شناختن خودمونه و نکات زیادی هست که رابطه ها به ما یاد می دهند. به همین خاطر که بعضی ها میگن این بره یه مورد بهتر میاد چون فکرشون بالغ تر میشه درصد خطایی که می‌کنند کمتر میشه.
وقتی با کسی در رابطه هستیم رشد فردی داریم، کارهایی برای خودمان انجام میدیم مثلا میریم دانشگاه یعنی زندگیمون تلف نمیشه زندگی و تصورمون در مورد تلف شدن زندگی درست نیست.
در واقع این خانوم به عنوان یکی از طرفین رابطه این فرصت را داشته که به جای کش دادن و تعلل در تصمیم گیری قاطعانه رفتار کنه و اگر این رابطه براش سازنده نبود یا نیست ازش خارج بشه. تصمیم قاطعانه گرفتن بهترین راه حل برای این جور موضوعات هست.

اگر این مسئله مسئله شما هم هست لطفاً به این سوالات پاسخ بدید:
۱- طی این مدت چه زمینه‌هایی پیشرفت کردم؟
۲- ادامه دادن به این رابطه چه سودی برام داره؟
۳- چطور از خودم و عزت نفس مراقبت کنم تا آسیب کمتری ببینم؟

به خانواده مجله خودیاری بپیوند
با عضویت در مجله خودیاری، به خانواده زنان باهوش و توانمندی می پیوندی که مهارت‌های لازم برای زندگی موفق، شاد و روابطی سرشار از عشق را می‌آموزند.
قدم بعدی چیست؟
0 پاسخ

دیدگاه خود را ثبت کنید

Want to join the discussion?
Feel free to contribute!

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *