نوشته‌ها

در طول زندگی و بخصوص در شرایط بحرانی، ندانسته به خودمان سخت می گیریم. مهربانی با خودمان را فراموش می کنیم و دست از عشق ورزیدن به خودمان برمی داریم.
روزهایی که دچار مشکل و درگیر سختی های زندگی مان هستیم، احساسات و افکار منفی به ما هجوم می آورند و نمی دانیم برای گذر از شرایط بحرانی چه باید کنیم. می ترسیم و فراموش می کنیم از روح مان مراقبت کنیم. بیشتر از هر چیز ما یاد گرفته ایم منتقد بیرحمی برای خودمان باشیم و مراقبت از خودمان را برای لحظه آخر بگذاریم،‌ هر اشتباهی را بارها یادآوری کنیم و خودمان لایق مهربانی و بخشیده شدن ندانیم!

در شرایط بحرانی، دیگران و خودمان را سرزنش،‌ تنبیه و تحقیر می کنیم، نیاز به حمایت داریم اما بیشتر از قبل خودمان را تنها حس می کنیم! در این شرایط بدترین و مخرب ترین رفتارها را با خودمان!‌ داریم. ما نیاز به مهربانی با خودمان داریم تا با عشق و شفقت شرایطمان را بپذیریم و بتوانیم با انعطاف پذیری از چالش های زندگی بگذریم. اما چطور؟

ادامه مطلب …

فواید خودپذیری2

ادامه مطلب …

چه کسی بیشتر از همه کار می‌کند؟ میشود گفت کسانی که احساس می کنند مجبور هستند بیشتر کار کنند و بیشتر نتیجه و دستاورد داشته باشند! این فرد به ندرت سراغ استراحت کردن می رود و تمام وقت دنبال راه هایی برای افزایش میزان عملکردش است. فردی که شاید یک مدیر اجرایی است یا والد فرزندی که لازم است تمام روز و هفته و سال را صرف توجه به کار/فرزندش کند.
فردی که همیشه حس می کند کاری برای انجام دادن دارد و اگر کاری نکند تنبل می شود و هیچ دستاوردی نخواهد داشت. وقتی کاری برای انجام دادن ندارد (لحظه های بسیار کوتاه) احساس پوچ بودن می کند چون ارزش خودش را به کاری که می تواند انجام بدهد گره زده است و نداشتن نتیجه برای او یعنی بی ارزش بودن.
شاید بپرسید پر تلاش بودن، پر کار بودن چه اشکالی دارد؟
ادامه مطلب …

ادامه مطلب …

ادامه مطلب …